24 Dec, 2011

Een tandem

Gisteren was het zover, de tandem is gebracht en we kunnen nu samen op de fiets en kun je veel meer van het verkeer meekrijgen dan achterop de fiets. Voor nood kun je nog wel achterop de fiets in het zitje zitten, maar je wordt er echt te groot en ook te zwaar voor, al zit je nog ruim onder de max. toelaatbare grens voor het gewicht. Gisteren hebben we natuurlijk al een stukje gefietst en ik vond het voldoende dat je goed vasthield aan het stuur en de voeten op de trappers hield, mee fietsen hoefde je nog niet. Wen maar eens aan deze fiets, weer heel iets anders dan jouw driewieler, bij deze tandem kun jij niet sturen en dat is denk ik maar goed ook, anders waren we zeker een gevaar op de weg. Vandaag heb ik het met je aangedurfd om naar opa Jan te fietsen, een ritje van een kilometer of 7 denk ik. Op de heenweg heb je niet mee hoeven te trappen, je zag zoveel nu je voorop de fiets zit en ik kon merken dat het veel was om te verwerken. We konden er wel over praten en we hebben het heel gezellig gehad op de fiets. Bij opa Jan hebben we even iets gedronken en we hebben botjes gebracht voor de hond van opa Jan. Toen we naar huis gingen was het al donker en dat vond je spannend maar….. je vond het ook tijd worden om zelf mee te fietsen. Af en toe schoten jouw voeten van de trappers, maar je kreeg het voor elkaar om de voeten er zelf weer op te zetten, knap hoor Tamara. We zullen nog vele tochtjes maken op de fiets, dat weet ik zeker. ‘s avonds dachten we dat je erg moe was van het fietsen, niets is minder waar, je hebt flinke koorts. Niet weer hè

Comments are closed here.