03 Aug, 2012

Elburg

Het was vandaag een zonnige dag en daar maakten we even gebruik van. We hadden een paar boodschappen nodig en we waren nog niet in Elburg geweest. Dat is een dorpje wat een gezellige sfeer heeft en ze hebben er ook lekker ijs. Op het moment dat we Elburg in liepen (van een andere kant dan jij ooit gedaan had) vertelde je me al dat ze daar ook ijs hadden, dat je dat gegeten had en dat het in een bakje zat met een lepeltje erbij, hmm erg lekker. Dat vond ik knap, het was toch al een jaar geleden en ik had je niets verteld over een ijsje. Je hebt blijkbaar een goed geheugen om dit soort dingen te herinneren. Op weg om een ijsje te halen kwamen we langs een winkel waar ze handpoppen hebben en die zagen er wel erg leuk uit. Allerlei soorten dieren en in kleine en grote uitvoeringen. Jij koos een hond, ik koos een hond maar ze zijn niet hetzelfde. Die van mij krijgt de naam Samson en jij kiest voor het eerst ook een naam voor een knuffel. Ik val bijna van mijn stoel als ik het hoor, jouw hond krijgt de naam Eddie, kijken of je dit gaat volhouden of dat het toch hond wordt. Op de camping hebben we wel bekijks met onze honden en iedereen vindt de honden prachtig. Soms gaan we naar de activiteiten van het recreatieteam, ze hebben een mooi programma voor verschillende leeftijdsgroepen of niveau’s. Gisteren hadden ze een activiteit om iets van brooddeeg te maken, dit ken je wel omdat we dat thuis ook wel eens doen, alleen kun je dat niet eten omdat het veel te zout is. Het gaat erom dat je met je handen bezig bent. Bij de activiteit hadden ze bedacht dat het eetbaar moest zijn en de creaties gingen ook de oven in en konden daarna worden gegeten. Het was mooi bedacht maar het deeg plakte enorm. Het was erg lastig om er iets van te maken en je had het snel bekeken. Ik mocht de rups maken en jij ging wel iets anders doen, mooi hoor. Ik snapte je wel, je houd er niet van dat je vieze handen krijgt (behalve met verven en in de zandbak) en dit deeg plakte overal aan. Uiteindelijk heb ik een rups voor je en als de rups gebakken is, is het nog op te eten ook. Het ziet er voor jou niet uit als een boterham of een broodje dus papa en mama mogen het opeten, het smaakt goed. Waar we ons over verbazen is jouw zelfstandigheid. Regelmatig meld je ons dat je moet plassen en vervolgens zeg je “zo terug” en loop je al naar het toilet. Papa of ik lopen dan wel even mee omdat de sluiting van jouw broek niet altijd makkelijk opengaat. Je kunt het daarna helemaal zelf en ook handen wassen met zeep gaat je goed af. Daarna ga je ook terug naar de tent. We kunnen ook echte afspraakjes met je maken. Bijvoorbeeld ‘s morgens zachtjes vertellen dat je wakker bent en vragen of wij je uit bed willen halen. Soms is het nog erg vroeg en vertel ik je dat je nog even moet slapen en dat doe je dan ook nog. Soms ben je erg wakker en wil je bij ons op bed. Als je erg wakker bent neem ik je eerst mee naar het toilet voordat je dan op bed mag. Wat dan een feest is, is broodjes halen als je gewassen en aangekleed bent. Zo simpel en je mag het zo graag doen. Ze weten het ook precies als jij ‘s morgens in de winkel komt, je komt dan voor de broodjes en ze nemen de tijd om jou te laten betalen.

Comments are closed here.