07 Aug, 2011

Laatste vakantiedag

Gisteren besloten jouw papa en ik dat we een dag eerder terug zouden gaan naar huis. Niet omdat het geen fijne vakantie was maar omdat er een zeer ongunstige weersvoorspelling was. We kampeerden met onze tent en er is veel regen voorspeld. Gisteravond zijn we in de kantine gaan eten, we hadden al eerder kennis gemaakt met de kookkunsten van de eigenaar van de camping en hij kan goed koken. Het eten was erg lekker en ook jij hebt goed gegeten, wat ik heel knap vond was dat je voor aanvang van de maaltijd ook echt stil bleef om mensen de gelegenheid te geven om te bidden. Toen we terugliepen naar de tent begon het te regenen en daar leek geen einde aan te komen en wat voor het eerst gebeurde in alle jaren dat we kamperen, we kregen water in de tent, dat is balen. De waterplas bleef terugkomen en ik wist al wat er ging gebeuren, ik zou die nacht geen oog dicht doen (was wakker tot 5 uur in de ochtend) maar als ik dan jouw regelmatige ademhaling hoorde zo vlak naast me, gaf me dat wel een goed gevoel, jij had niets in de gaten. Vanmorgen ging de wekker al vroeg want er was veel te doen voordat alles was ingepakt om naar huis te gaan. Papa had aan opa en oma gevraagd of ze wilden komen helpen om alles in te pakken voordat het zou gaan regenen, ook vandaag was er regen voorspeld. Met alle hulp lukte dat ook en de tent is nagenoeg droog mee gekomen. Jij hebt je heel goed gedragen, maar je had dan ook 5 mensen om je heen die op je zaten te letten. Regelmatig had je al gevraagd of je al in de auto mocht gaan zitten en je was er helemaal klaar voor om weer naar huis te gaan. Dat je moe was bleek al snel, je viel al heel snel in slaap en werd pas thuis weer wakker. Om te wennen heb je al jouw speelgoed weer bekeken en wilde overal mee spelen, niet dat we op vakantie niets hadden meegenomen, maar alles moest even uit de kast worden getrokken. De komende week hebben we nog genoeg tijd om van alles te gaan doen, heerlijk om nog een week vakantie te hebben en waar ik me op kan verheugen is dat je ‘s morgens weer naast mijn bed kunt staan om heel lief te vragen of je in bed mag kruipen. Dit ging de afgelopen 2 weken niet en ik moet eerlijk toegeven dat ik dat best heb gemist, maar het zien van je blije gezicht als ik jouw slaapcabine open deed, maakte veel goed. Iedere ochtend kreeg ik een stralende lach.

Comments are closed here.