Je hebt een zeer onrustige nacht gehad, kan ook niet anders met die lichtflitsen en knallen. Normaal gesproken slaap je door het onweer heen maar dit keer gaat het zo hard dat ze huilend wakker wordt. Je mag direct bij ons in bed en je kijkt me met grote ogen aan. Je ademhaling wordt rustiger maar je ogen zijn wijd open. Je kruipt helemaal tegen me aan en ik mag me niet omdraaien, ik mag ook niet stoppen met het wrijven over je rug. Ik heb het onweer ook nog nooit zo gehoord en gezien, enorm en het gaat echt een paar uur door. Uiteindelijk val je in slaap en blaas je in mijn oor en begin je vervolgens ook nog licht te snurken, slaap voor mij is er niet bij. Het veld waarop we staan staat blank, maar in de tent zijn we droog. Als we na een korte slaap weer wakker worden vind je het wel heel gezellig om bij ons in bed te liggen, hmm met z’n drietjes op een tweepersoons luchtbed vind ik niet ideaal. Ik hoop dat het de komende nachten rustig(er) zal zijn. Als we naar buiten kijken lijkt het alsof er geen regen is geweest, er is geen enkel plasje water meer te vinden op het veld, bijzonder hoor. Iedereen heeft het over de afgelopen nacht. Vandaag ben je erg lief en luister je heel goed, we hebben veel gedaan en toch ook kunnen genieten van buiten eten, buiten spelen, volgens mij ben je wel blij om op de camping te zijn. Wat ik wel humor vind is het feit dat je ons steeds een vast bordje geeft met het eten. Jij kiest een rode, ik krijg een gele en papa krijgt een bruin bord en o wee als we de kleuren omruilen, dan wordt je boos. Ik kan het niet laten om het soms toch te doen. Je word ook steeds vrijer, ik had je verteld dat we na het wassen broodjes zouden gaan halen. Nou, je pakte de portemonnee en ging alvast op pad. Ik heb je een aantal meters voor me laten lopen en je ging rechtstreeks naar de winkel toe om het brood te halen. Je mocht zelf betalen en je was daar blij om en trots nam je de broodjes mee naar de tent. Prachtig om te zien, je word zelfstandiger. Goed zo, Tamara.

Comments are closed here.