23 May, 2009

Thuis

Gisteren ben je thuis gekomen. Het duurde even voordat duidelijk werd dat je echt het ziekenhuis mocht verlaten. Hiep, hiep, hoera. Eenmaal thuis heb je er een mooie puinhoop van gemaakt, al je speelgoed moest even tevoorschijn komen en je wilde meteen buiten spelen. ‘€™s Middags was je niet moe, nee helemaal niet, je viel direkt in slaap. Zelfs ‘€™s avonds ben je direkt gaan slapen en had je er blijkbaar geen moeite mee dat ik niet naast je lag. Je hebt heerlijk doorgeslapen en zelfs nog even uitgeslapen. Ik kan het me voorstellen, je hebt weinig middagslaapjes gehad in het ziekenhuis en ook ‘€™s nachts was je regelmatig wakker. Vandaag lijk je weer helemaal gewend te zijn om thuis te zijn. Boodschappen doen, eten, spelen, slapen. Alles zit weer in een gewoon ritme. Als jij slaapt gebruik ik die tijd om ook een beetje bij te slapen. Het waren slopende dagen al waren het er maar 8. De huilende baby heeft wel indruk op je gemaakt. Als we je vragen wat een baby doet zeg je steeds weer: huilen.

Comments are closed here.