16 Aug, 2014

Zaterdagopvang

Wij zijn gaan kijken naar een zaterdagopvang. Je geeft steeds meer aan dat je graag met andere kinderen wilt spelen, je wilt op straat spelen, jouw wereld moet groter worden dan die nu is. Op straat spelen is niet altijd een optie omdat je geen gevaar ziet en niet altijd blijft op plaatsen die ik met jouw afspreek. Dus zijn we gaan kijken bij een groep van Aveleijn, de vriendenclub zoals de kinderen het zelf noemen. Het was verbazingwekkend hoe makkelijk je het opnam en in de groep meedraaide. Wij dachten een uurtje te gaan kijken maar het werd veel langer. Je mocht meedoen en wilde helemaal niet meer mee naar huis. De kinderen gingen eten en je was boos dat ik jouw broodtrommel niet had meegenomen. Tja, het was ook niet de bedoeling dat je de hele dag zou blijven. Het afscheid nemen vond je niets omdat je niet met ons mee wilde naar huis, dat je nog een keer weer mocht komen en de hele dag mocht blijven was niet voldoende. Dan komt toch het moment om mee te gaan en vraag je of je na de vakantie weer met jouw vriendinnetje kan spelen. Natuurlijk mag dat maar je zult haar niet meer op school zien omdat je naar een andere school gaat. Dan komt het besef dat je al het vertrouwde moet achterlaten en ben je intens verdrietig. Het gaat mij door merg en been om jou zo verdrietig te zien. Ik weet wel dat je er overheen gaat komen en dat je in het hier en nu leeft, maar dit moment….. wat doet dat zeer voor ons allebei

Comments are closed here.